اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

سهراب به لطافت ِ شعر گفت ...

" ماه بالای ِ سر ِ تنهائی است ... " ،

من به کراهت ِ بُغض می گویم ...

زمین زیر ِ پای ِ تنهائی است ...

دل تنگی هام آن قدر بزرگ شده ...

که دیگر فقط در آغوش ِ خدای ِ جا می شود ...

گاهی فکر می کنم ان شاء الله یعنی :

خدا مانع ِ بسیار بزرگی است ...

صلیب شده‌ام

میان خیابان‌های صدا و وحشت

در انتظار توفانی شاید

که مرا ببرد

به دور دست

جایی که نشانی از این همه تهمت و

انگشت‌های اشاره نباشد

جایی غریبه

که تنها نشانی‌اش

صدای تو باشد

اعصاب نمیذارن واسه ادم... سگ تو روح کسایی که الکی رای دادن

مرده ...

مرد ی است که حرفی ندارد ...