اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ایستاده ام با چشمانم که تنها یادگار کودکی من است...و

حافظه ام سوغاتی ای برای اینده.....

یادت باشد

دلش را نشکنی چون چینی حساس وشکننده است احساسش

همیشه دوستش داشته باش

با زجه های بیصدام

چه لحظه ی سرخوشی ست
"ما"شدن در امتداد تمامی خطوط درهم این واژه ها

هیچ نمانده ست از رویای ما

فریاد می شوم
می بارم
بر تن واژگان مکرر
در هیاهوی اشک های عریان