اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

از دلم گنجشک‌ها پر می‌کشند.

باز من می‌مانم و تنهایی‌ام.

امشب دل پر خونم

تکلیف من با من

روشن نخواهد شد.

یک «من»

هزاران «تو»

در رها کردن!

چای می‌نوشم

که با تلخی روزگار هماهنگ شوم!

بوی، تفرقه، نفاق، جنایت،
مَکر، ریا، خروج . و خیانت؛
و بوی نسل کشی در سرزمین جاودان