اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

هـیــــس…





حــواس تــنــهــایـــی ام را





بـــا خـــاطـــرات خـــوب





بـــاتـــو بــــودن





پــرت کــرده ام…بـگـو کـسـی حـرفـی نـزنـد…





بــــگــــذار ....





لـحـظـه ای آرام بـگـیـرم…

دوباره فال گرفتم

دوباره ...باز از نو

و آرزوی محالی

...که گام های تو

دوباره قصه ی یک مرد

و یک سفر در مِه

هزار و چند خط مبهم

ستون ستون مرده

تو بگو عشق هست ؟ !





یا عشق نیست ؟ !

تنها دغدغه ام نداشتن توست .

این روزها





مدام دلم بهانه ات را می گیرد !





هی آرامش می کنم





اما ...





نه من آرام کردن بلدم





و نه او آرام شدن !.!.!.!

غریبه ای در من خانه کرده است

و آوازهای تبدارش را

پهن می کند روی شانه هایم...

سنگین است و سرد

هجمه ی هزار سال مویه های زنانه ی این شب زنده دار ِغریب...

بیا...

می خواهم امشب، های هایش را به دست صاعقه بسپارم

دوست داشتم

شاهدم تو باشی..