اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

خدایا!

دلم به سان قبله نماست

وقتی عقربه اش به سمت تو می ایستد ...

آرام می شود!

من دلتنگم

واقعا کاش دهخدا میدانست ،

دلتنگی معنایی ندارد

وقتی دلتنگی باید یک گوشه ای بنشینی و

بنشینی و سکـــــــوت

کدام صبح میایی؟ کدام چمدان مال توست؟بیا که درد دلم را فقط تو میفهمی . . .

چه آسان مى شود از یادها رفت

دلتنگی هایم را در دلم حبس می کنم

دلم می سوزد!

تمام تنم می سوزد!

اما خبری از دود و باد و طوفان نیست

که اگر بود اینگونه نبودم...

مدت هاست منتظر آرامش پس از طوفانم.