اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

خال روي صورتت
زيبايي صورتت
نازت منو كشته
بگو خيالت چيه اي دختر؟

**گريه مي كنند و مي خندند،اشك هاي چشم رو پاك مي كنند،ارزش روز هاي رفته رو،در روزهاي آينده مي دونند**

شعر تویی

این نوشتن ها بهانه بود...

قصد رفتن داری، بی بهانه برو
خاطره های افسانه ای را بیدار مكن.
صدایت همان صداست ، نگاهت بیگانه
اكنون كه میروی بهتر كه صدایت هم بیگانه گردد.

آب و جارو می کنم اََیوان را


و صندلی خالی مادربزگ


هنوز حجم گرمش را تاب می خورد


شمعدانی ها هنوز بی خبرند...

هیچگاه تو را از یاد نخواهم برد

به به سلاااااااااااااااااام داداش عليرضا عجيبن غريبا ديدگاه باز.......اونم سلام آقا من واينهمه خوشبختي محاله خوبي؟
از همين جا به بقيه دوستان حاضر در پست هم سلام ميكنم