اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

وقتی رفتی یادت نبود؟

باغچه را ؟

و گلهایی که خودت پروراندی !

نیلوفری که سا قه اش شکست

و نرگسی که دیگر نمی تراود

چه حس شیرینی ست
وقتی که
من تورا از بطن رویاهایم

به دنیا خواهم آورد

کاش یک کبوتر بودم

به مــــــــــــــــن باور زنـــــــــدگی بده

من دلشوره میگیرم و می ترسم

که قلبم از ان بالا

زیر نگاههای تو که شاید مغرور شوند

مبادا گم شود

بیا ساده باش و قناعت کن

به عشقی که

در شکل یک جوانه سبزوکوچک هم میتواند ریشه کند

و

جاودانه شود

من اینجا تنها....

در تو گم گشته ام امشب

آرام..

نگاهت را که می بندی مواظب باش دست دلم لای آن نباشد.....

او نیز می داند

و

می بیند

شب بیماری هایم را

تکان می خورم

می لرزم ،

که شاید با دستانش ...