azadeh
گــذشتـﮧ هــای من گذشت نه بـهـتــر اسـت بـگـویم در گـذشـت بـرایش روزهـای زیـــادی سـوگـواری کـردم سـکـوت کــردم خاطـراتـم را مــرور کــردم ای کـاش هـای زیــادی گفـتــم حســرت هـای زیـادی خوردم ولــی دیگــر بس است من بــه آرزوهـای شـیـریـنــم می انـدیشـم مــن بــه شـروعــی دیگـر مـی انـدیشـم ...
azadeh
همـﮧ مرا به خنـده هاے با صـدا مـے شناـــــنـد ، این بالش بیچاره بـﮧ گریــــــﮧهاے بـے صـدا..
azadeh
دَمــَــش گـــَــرم ... بـــاران را مــےگـــویـــــَــم بـــه شـــانـــه ام زد وگــُـفــــت : خــَـســتـــه شُــــدے.. امــــروز را تــُــو اســـتـــراحــَـت کـــُـن... مـَــن بـــه جــــایـــَـت مـــے بـــارَم. . .
azadeh
بَــد دردیـســتـــ بیـــــ کــَـسـی ... میــ آیــیــ درد و دل کنــیـــ... کــَـسـیـــ نـیــسـتـــ ... میــ آیــیــ حــرفـــ بــزنــیـــ... کــَـسـیـــ نـیــسـتـــ ... میــ آیــیــ عـــِـشــقـــ بــــوَرزیـــ... کــَـسـیـــ نـیــسـتـــ ... خــُـدایـــا ایــن آغـــازِ هــمــانـــ داســـتـانیـــ ستـــ... کـــ ه همـــیـــشـه جــُـز تـــو کـــسیـــ نیـــسـتــــ؟؟؟
azadeh
یادت را از مـטּ نگیر ، بگـــــــذار مـטּ هم مثل ســــــــهراب بگویم : دلخوشــــــــــــے ها ڪم نیـســــت ... !