kapo
غزال اگر به کمند اوفتد عجب نبود ..... عجب فتادن مرد است در کمند غزال
kapo
تیری که زدی بر دلم از غمزه خطا رفت / تا باز چه اندیشه کند رای صوابت
kapo
اى که بر این پرده خاطرفریب ..... دوختهاى دیده حسرت نصیب / آب بزن چشم هوسناک را ..... با نظر پاک ببین پاک را
kapo
تنها دلش خوش است به اینکه یکی دو بار ..... با واسطه "سلام" برایش رسانده ای
kapo
نگاه کردم و در خود همه تو را دیدم ..... نظر چنین نکند آن که او به خود بیناست
kapo
قرن هاست که ما ملت فردا هستیم. در زندگی غم انگیزمان، امروز نداریم و همه چیزمان شده: ان شاء الله درست خواهد شد برادر!
kapo
یا روان کن آب رحمت آتش غم را بکش ..... یا خلاصم ده چو عیسی از جهان آتشین
kapo
خیال در همه عالم برفت و باز آمد...
kapo
جنگ ملت ها رو پاک میکنه! روح ها رو پاک می کنه! خون! آخرش هم دونه ها رو انتخاب می کنه... دونه های خوب رو! اون هایی که حق دارن زنده بمونن!... برجا بمونن!... وجود داشته باشن... زندگی کنن!... جناب سرهنگ هم همین رو میگن... تا حالا درباره جناب سرهنگ باهات حرف زدم؟
kapo
یا مراد من بده یا فارغم کن از مراد ..... وعده فردا رها کن یا چنان کن یا چنین
kapo
لیک از تو شکایت است دل را ..... کز ناله چو ارغنون نگشتی
kapo
یاد باد آنکه برون آمده بودی به وداع ..... وز سر کوی تو آهنگ سفر بود مرا
kapo
هیچ وقت فکر کردین که چه قدر دنیای ما دنیای پاکیزه‌ای می‌شد اگه هیچ سربازی جسدش رو پشت سرش جا نمی‌ذاشت؟
بازدید
این ارسال را بازنشر کرده است.
kapo
kapo
kapo
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
1 ديدگاه
9 
جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال
13 سال و 8 ماه و 26 روز و 11 ساعت و 21 دقيقه قبلشب فراق نخفتیم لاجرم ز خیال
بدار یک نفس ای قاید این زمام جمال
که دیده سیر نمی‌گردد از نظر به جمال
دگر به گوش فراموش عهد سنگین دل
پیام ما که رساند مگر نسیم شمال
به تیغ هندی دشمن قتال می‌نکند
چنان که دوست به شمشیر غمزه قتال
جماعتی که نظر را حرام می‌گویند
نظر حرام بکردند و خون خلق حلال
غزال اگر به کمند اوفتد عجب نبود
عجب فتادن مردست در کمند غزال
تو بر کنار فراتی ندانی این معنی
به راه بادیه دانند قدر آب زلال
اگر مراد نصیحت کنان ما اینست
که ترک دوست بگویم تصوری ست محال
به خاک پای تو داند که تا سرم نرود
ز سر به درنرود همچنان امید وصال
حدیث عشق چه حاجت که بر زبان آری
به آب دیده خونین نبشته صورت حال
سخن دراز کشیدیم و همچنان باقی ست
که ذکر دوست نیارد به هیچ گونه ملال
به ناله کار میسر نمی‌شود سعدی
ولیک ناله بیچارگان خوشست بنال