حرف هايي هست براي گفتن ، که اگر گوشي نبود نمي گوييم و حرف هايي هست براي نگفتن ، حرف هايي که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمي آورندو ارزش عميق هر کسي به اندازه ي حرف هايي است که براي نگفتن دارد .حرف هايي بي تاب و طاقت فرسا که همچون زبانه هاي بيقرار آتش اند و کلماتش هر يک انفجاري را به بند کشيده اند کلماتي که پاره هاي بودن آدمي اند اينان هماره در جستجوي مخاطب خويش اند ، اگر يافتند يافته مي شوند ودر صميم وجدان او آرام مي گيرند و اگر مخاطب خويش را نيافتند، نيستند و اگر او را گم کردند روح را از درون به آتش مي کشند ....
و کتاب هايي نيز هست براي ننوشتن ومن اکنون رسيده ام به آغاز چنين کتابي که بايد قلم را بکنم و دفتر را پاره کنم و جلدش را به صاحبش پس دهم و خود به کلبه ي بي در و پنجره اي بخزم و کتابي را آغاز کنم که نبايد نوشت .
و شما اي گوش هايي که تنها گفتن هاي کلمه دار را مي شنويد پس از اين جز سکوت ، سخني نخواهم گفت .
وشما اي چشم هايي که تنها صفحات سياه را مي خوانيد، پس از اين جز سطور سپيد نخواهم نوشت .
و شما اي کساني که هر گاه حضور دارم بيش ترم، تا آن گاه که غايبم، پس از اين مرا کمتر خواهيد ديد.
دکتر علی شریعتی

لالای لای لای , لالای لای لای . لالالای لای . اسفند ِ دونه دونه , عروس میاد به خونه , دوماد براش هلاکِ , خود عروس اینو میدونه امشب اخه عروسیشونه , باهم میرن به اشیونه

جملت شبیه جملاته منه ...دوسش دارم .لایک

اینقدر عاشقانه صادق میخواندیم که خاطراتش در صدایم خاطره ساز شد....

ghorbonet merc tashakor
vai man cheghaze alan daram zogh mikonam

اینجوری نیست..مرسی

آنچه ویرانمان می کند روزگار نیست! حوصله کوچک و آرزوهای بزرگ است....

من ؟ قبلا گفتن بهت ...یادت نیست ؟
آسا دیوونه