اخه چه نازه...

دلم گرفته است

دلم گرفته است





به ايوان ميروم و انگشتانم را

بر پوست کشيده ي شب مي کشم

چراغ هاي رابطه تاريکند

چراغ هاي رابطه تاريکند





کسي مرا به آفتاب

معرفي نخواهد کرد

کسي مرا به ميهماني گنجشک ها نخاهد برد

پرواز را بخاطر بسپار

پرنده مردني ست

ای ول...

با هم بخندیم،نه به هم!

اصلاً نیستی!!

تو پیش روی پنجره چه بی صدا نشسته ای .. و چکه چکه می چکی ، مگر که دل شکسته ای!
چرا لبان غنچه را به خنده وا نمی کنی .. ترانه سر نمی دهی،مرا صدا نمی کنی !
همیشه پشت پنجره تو را، من آه می کشم...و روی شیشه من تو را شبیه ماه می کشم !
شبیه ماه می شوی تو را نظاره می کنم .. و عکس های کینه را به خنده پاره می کنم
ولی سکوت سرد تو به شیشه سنگ می زند .. و قهر تو به سینه ام دوباره چنگ می زند ..