این مشکل خانمها ریشه در فرهنگ ما دارد و گناه آن را نباید فقط به گردن مسلمانان اصولگرا انداخت.هرچند که انان مأمور حفاظت و ترویج این فرهنگ هستند.تا زمانی که روابط سالم و محدود دختر و پسر با اطلاع خانواده ها یک عمل غیر اخلاقی و منحرف محسوب میگردد،ارتباط دختر و پسر لائیک و لیبرال هم زیر سؤال بوده و منجر به مشکلات اجتماعی ، خانوادگی و فردی میشود.
اینکه دوستی ساده کاری،دانشگاهی و یا خانوادگی یک دختر با یک پسر موجبات مزاحمت برای دختر از طرف پسران دیگر در محله و محیط کار و درس و حتی پسران فامیل می شود،نشانگر عدم قبول جامعه نسبت به روابط دوستی دختر و پسر در کشور است.اینکه این روابط کاری،علمی و یا یک دوستی خانوادگی است،مورد توجه ٩٠ درصد جامعه قرار نمی گیرد و ملاک نیست.همچنین به ما فهمانده شده است که ارتباط دوستی دختران با پسران فقط به دو منظور صورت میگیرد:اول روابط جنسی و دوم روابط عشقی-
چنانچه دیداری اتفاقی بین خانم و اقائی قبل و یا پس از شروع درس و یا در موقع پیاده شدن از اتوبوس و رفتن به محل کار و یا در سطح شهر صورت پذیرد و همکاران و یا همکلاسیها و یا اقوام ببینند نیز برای ان دو نفر مشکل ساز خواهد شد.خب در اینجا باید مقصر اصلی را مروجین چنین دیدگاه هایی معرفی کرد و این مروجین در درجه اول روحانیون و در درجه دوم افراد مذهبی و در درجه سوم خود عوام هستند که این فرهنگ را پذیرفته اند.
مبارزه با این طرز تفکر بسیار سخت است و فشاری که این فرهنگ غلط به خانواده ها می آورد هم بسیار شدید و غیر قابل تحمل است.به طوری که حتی روشنفکران و منتقدین مذهبی و غیر مذهبی زیر بار این فرهنگ و آموزگاران دینی مروج آن هم عاجز مانده اند و خود نیز تلاش میکنند رعایت جدائی مرد و زن را تا اندازه ای رعایت کنند و اگر دخترشان با پسری روابط دوستی محدود و انسانی داشته باشد،به او نصیحتهای فراوان و توصیه برای فرار از بدگوئی مردم و احتیاط لازم برای عدم اطلاع فامیل و دوستان را میکنند و با این حال باز هم نگران عواقب بد فهمی از این ارتباط و بد گوئی مردم و خانواده پسر و اقوام هستند.فراموش نکنید که این فرهنگ مختص مردم مسلمان هم نیست ولی در جوامع اسلامی به شکل خشن حکمفرماست.همچنین در زمان شاه هم این فرهنک همه جا مشاهده میشد،ولی نه به این اندازه و به شکل عذاب آور امروزی آن.ضمنا غالب شدن این فرهنگ روابط جنسی و روابط غیر اخ