mardomsalari
جدا از رویت ای ماه دل افروز ..... نه روز از شو شناسم نه شو از روز _ وصالت گر مرا گردد میسّر ......همه روزم شود چون عید نوروز
mardomsalari
حالا که من گریه میکنم،اشک میریزم یه دریا ......صدای خنده های تو میر تا پشت دریا __ به من نخند یه روز دلت دل به کسی میبنده..... اون روز میبینی که عاشقی گریه داره نه خنده
mardomsalari
بیادلعل تو و چشم مست میگونت ...... ز جام غم می لعلی که میخورم خون است
mardomsalari
خوشا در چنگ شب مردن، ولی از مرگ شب گفتن
mardomsalari
خالیه از همه عشقی ،پره درد دل من ....... مثل اون برگهای پژمرده و زرد دل من
آتش عشق و محبت چرا خاموش نمیشه ...... چرا این درد ها و این غمها فراموش نمیشه _ رنگ شادی چی بگم، رفته دیگه از یاد من ....... آخه شادی با دل خسته هم آغوش نمیشه _ آسمون تا یادمه قصّه غمها رو میگه .....بی سر انجامی و بد عهدی دنیا رو میگه
mardomsalari
ستاه ای بدرخشید و ماه مجلس شد ..... دل رمیده ما را انیس و مونس شد _ نگار من که بمکتب نرفت و خط ننوشت ...... به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد _ به بوی او دل بیمار عاشقان چو صبا ...... فدای عارض نسرین چشم نرگس شد
mardomsalari
دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره ،نداره ....... دیگه دنبال آهو دویدن فاید نداره ،نداره _ وقتی ای دل به چشمون غزل خون میرسی خودتو نگه دار ..... وقتی ای دل به گیسوی پریشون میرسی خودتو نگه دار
mardomsalari
کفر چو من گزاف و آسان نبود ..... محکمتر از ایمان من ایمان نبود _ در دهر یکی چو من و آنهم کافر..... پس در همه دهر یک مسلمان نبود
mardomsalari
زمانه فتنه آفرین از چه ریزد خدایا شرنگ غم،به کامم...... چرا هر دم ساقی زمان جامی از خون بریزد به جا می ،به کامم
mardomsalari
نظر بازی نمود ، آن یار دلجو ..... ترا برداشت،تا بیند مرا روی
mardomsalari
گر روزی عشقت پایان پذیرد......کس جای آنرا در دل نگیرد