دور میشن اما کور نمیشن

salam

منم جواب آزاده جون..

نه والسِِآیدا سالسا با قدمهای کوتاه وحرکاتِ کمرِِ

اخی ../

salooooooooooooooommm

گاه گاهيست در اين تنهايی

قفس مرغ دلم ميشکند

دل رنجيده و آزرده من از غم جور زمين پر درد است



با نوايی آرام از خودش می پرسد :

« که چرا ، سهم من از اين همه دنيا اين است.....! ؟ »

قفسی تار و سياه ،بغض و طوفان صدايی در راه

و سکوتی مبهم.......!

همه جا سرد و کبود،همه جا رنگ و ريا ،همه درگير خودند ، آدمک ها بيمار.



رخوتی جانفرسا ميدود در جانم

کوره راهی تاريک در پس اين شام است .

چه دراز است امشب ، خسته ام از همه کس

خسته ام از همه عالم و آدم امشب .



چقدر فاصله مانده به سحر ؟ چه کسی می داند ؟



می رو م از پس هيچ ، می روم در پی باد ، چون نهالی بی جان ،

در مسيری خاموش ، در شبی خوابيده .....

کاش می دانستم من به دنبال چه ام....؟

§ باز دل ميگويد : «من به دنبال سحر ميگردم ،

تا که شايد ببرد از دوشم ،بار سنگين غم شب ها را . »

- جانم از عشق تهی ،دلم از تاول و درد لبريز است .



عده ای می گويند : « با ورود عشق است که سحر می رويد . »



چه کسی می داند ؟



در شب قيراندود ،که زمان خوابيده ، من ودل بيداريم ، من و دل تنهاييم .

مردمان غرق خوشی ، پای کوبان و رها ،از غم جور زمين ، و نقابی در رو........

- که نمايان نشود چهره منفور وجود .

و بگويند با خود که همه خوبيم ، خوب .

چه کسی می داند ؟

پشت آن نقش ونگار ، چه کسی خوابيده .



طرحهايي زيبا ، چهره هايی خندان

صورتک ها همه دوست ، مهربان و آرام



تو به خود پاسخ ده : چقدر فاصله است از تو تا آن طرحی که سحر گاهان می زنی بر صورت ...؟

........

دل من می خواهد سحری را بيند که همه خود هستند ، نه نقابی زيبا .

سحر من اين است .....!



دل رنجيده من باز هم می پرسد :

« می رسد اين سحر از پشت شب تار و کبود ؟

می رسد آن روز ؟ »

....

تو در اين باره چه می گويی...! ؟

چه کسی می داند ؟

........

چه دراز است امشب .

خسته ام از همه کس ، خسته ام از همه عالم و آدم امشب .

همه در خواب شبند ، همه فارغ ز خيال

من و دل بيداريم ، من و دل تنهاييم ،

و « ستاره » که ندارد سويی در شب تار دلم .

چه کسی می داند ؟

خدایا به تو که نباید علتشو توضیح بدم

سلام..............

آدم...ترکِ زندگی رو با قطره ای از دل پُر کرد...زندگی حیا کرد...دلِ آدم رو شکست تا بتونه تاب بیاره خودش رو.........

وقتی سکوتت را میشنوم.....استخوان لای زخمم میگذاری...کمی بیشتر سکوت کن...شاید به اغما بروم.....

shayad ham az rooye adat

salam...mamnun...u khubid?

سلام........

امشب دامن تو پر از هدیه های کوچک و بزرگ می شود

اما من هیچ ندارم که به تو هدیه دهم

جز دلی که به من پس دادی

تولدت مبارک . . .