سرانجام مانولیوس پرسید:

- پدر چگونه می توان خدا را دوست داشت؟

- با دوست داشتن انسان ها فرزندم.

- انسان ها را چگونه می توان دوست داشت؟

- با مبارزه برای کشاندنشان به راه راست.

- راه راست کدام است؟

- راهی که رو به بالا دارد.
مسیح بازمصلوب_نیکوس کازانتزاکیس

امروز ميگفت:وقتي ديدمش در اندك زماني كه فرصت داشتيم،ابراز علاقه م را نثارش كردم و از فلسفه ي دوستي و رابطه و حسي كه بين مان وجود دارد،ماجرا ها تعريف كردم و شايد در عرض ده دقيقه همه ي صفر تا صد دوستي مان را طي كرديم و رسيديم به آنجايي كه يك تاكسي دربست ما را روانه خانه خالي دوستي كرد و ...

و باز امروز مي گفت:اين روز ها كه با هم قرار ميگذاريم و مي بينمش و حرف ميزنيم و پاي تلفن از فلسفه ي تنهايي و جدايي و درك مشترك برايش ميگويم،ده دقيقه كفاف نمي دهد و صد ها ده دقيقه گذشته و هنوز نتوانسته م بفهمانمش كه راهمان يكي نيس!!! كاش جاي آن ده دقيقه و اين ده ها ده دقيقه آخر جابجا مي شد!!!

روزها عجیب از دستم می‌گریزند و من با گذشت هر روز یک روز به انتهای عمرم نزدیک می‌شوم، نزدیکتر و نزدیکتر تا روزی که دیگر روزی نخواهد بود و باید رفت و آن روزی که دیگر روزی نیست، چندان هم دور نیست و من مانده ام چه کنم؟
پس از گذشت سال‌ها چون موجودی که تازه پا به این دنیا گذاشته است سرگردانم!
بارها فکرکرده‌ام که دریافته‌ام آن را که باید اما پس از چندی به این نتیجه رسیده‌ام که این نیست آن چیزی که باید باشد و در به در به دنبال گم شده‌ام ثانیه‌ها و دقیقه‌ها و ساعت‌ها و روزها و سال‌ها را پشت سر گذاشته ام و هیچ...
سا‌ل‌ها در این وادی ، هر لحظه دست به دامن شاهدی شدم و از سفره رنگین این دنیا لقمه‌های رنگین‌تر برداشتم ولی کجاست آن شرابی که دوای سال‌های تشنگی من است؟
درد من درد بی درمانی است چون اصلا نمی‌دانم چیست و اصلا چرا هست!
وچرا خیلی‌ها این درد را ندارند و چه راحت زندگی می‌کنند و چقدرحسرت می‌خورم به خواب‌هایشان به خنده‌هایشان به زندگی بچگانه‌شان...
وقتی با هم می‌نیشینند و از سود وزیان صحبت می‌کنند چقدر ابله‌اند!
چیزهایی را می‌خرند و می‌فروشند که هیچ تعلقی به ایشان ندارد. می‌نشینند زمین خدا را قسمت می‌کنند و قولنامه و سند و قباله و هزار بامبول دیگر در می‌آورند که مالکیت خودشان را ثابت کنند و خداوند خدا آن بالا نشسته و مثل پدری مهربان به این پسران نادان می‌خندد!
او خوب می‌داند که این کودکان هیچوقت بزرگ نخواهند شد حتی وقتی پیر می‌شوند، وقتی موهاشان سفید می‌شود،‌ حتی وقتی می‌میرند هنوز بچه‌اند و حریص به بازی‌های کودکانه خویش...
خداوندا! آیا من هم پیری کودک خواهم بود؟
آیامن هم کودک خواهم مرد؟
ای خدا!
ای واجب!
ای علت!
ای مطلق!
ای کسی که نمی‌دانم چیستی ولی می‌دانم که هستی!
به من بگو چه کنم؟!
بیا ره را به من بنمای در بگشای...

#بــا-ظــهــورش-عــالــم-بــهــار-مــيــشــود

ممد نمیری با این جمله ت

اي كساني كه ايمان آورديد،از گامهاي شيطان پيروي نكنيد
سوره نور
آيه 21

نامیرا

نوشتن داستانی كه مخاطب، آخرش را می‌داند كار آسانی نیست. و اینجاست كه كرمیار با نگاه درست به عاشورا و استفاده از عنصر «رمانس» به خوبی بهره‌گرفته است.
نویسنده: صادق كرمیار
[لینک]

@الهــــ ه