دست دلــم مـی لـرزد اما به خــواجه می سـپارم تا امیــــد را از دلـم نگـیرد ... انگشتانم لای ورقهای دیوان حافظ می رود ... دلم می خواهد همیـشه بگویـد : یوســــــــــــف گــــــــــــــم گشتـــــــــــه بازآیـــــــــــد به کنعـــــــــــــان غـــــــــم مـــــــــــــخور...!!!
داری فاصــــله میگیــــری از منــــو قَلبــــی ک ِ بعد تو خالی میمونه / میگیــــ بگذریــــــ بهترهـــ این جوریــــ آخرش به نَــفــع ِ هَــردومونـــه ../
#دوستش-میدارم لبخندش را .. فریبی نه ، که هدیه ای می انگارم .. من همه ی سنگهایش را پرستیده ام و آتش و آب و خاکش را .. من آفتابش را پوشیده ام .. و عصاره ی ماهتابش را ، پیاله پیاله نوشیده ام .. #دوستش-میدارم .. زمینی که #تو روی آن راه می روی ...
ساده هستم ..... ساده میبینم ..... ساده میپندارم زندگی را ..... نمی دانستم جرم می دانند سادگی را ..... سادگی جرم است ..... و من مجرم ترین مجرم شهرم ..... ساده می مانم..... ساده میمیرم...... اما ترک نمیکنم پاکی این سادگی را.....
نـشـــانی ام را می خـواســـتـی ؟ هــمـان مـحـلــه ی قـدیـمی #پـائـیـز ! مـنتـظرم هـــنـوز .. اما زرد .. اما خشــڪـ .. گاهی بیـاد می آورم #تــو را .. زیـر پـا ڪه می مـــانـم ...