یک جهان شیرین شدند از عشق او فرهاد او
او ز ناگه شد ز بخت نیک ما شیرین ما

لب کنی شیرین و پرسی کیست چون بینی مرا
بنده‌ام یعنی نمی‌دانی که فرهاد تو کیست

اگر خسرو نیم فرهاد عشقم
که از یاری به سر بردم وفا را

نیم صابر که صبر آرم به هجران
بده کام دلم یا دل خدا را

غزل را چون به پایان برد فرهاد
به شیرین گفت از هجر تو فریاد

خراب از عشق چون فرهاد سازم
شنید و جام پر کرد و به او داد

کشید و داد جامی هم به فرهاد
سوم ساغر چو نوشیدند با هم


دم شما گرم که بیتی گفتی و ما را آتش افروز عشق کردی تا زبان گویایی شویم نه چندان کامل از آنچه که شاعران از عشق شیرین و فرهاد گفته اند ....

بسیار زیبا .....تشکراز محبت شما استاد گرامی .....از لطفتون سپاسگزارم که لایق دونستید .