دلم برای آن روزها تنگ شد .

امروز خیلی تنها هستم

تنهاتر از همیشه .

هیچ شکایتی هم ندارم .....

که این سرنوشت من است .

گرچه زیاد به اینکه می گویند سرنوشت ؛ اعتقادی ندارم ؛ ولی آدم ها

.. برای زود فراموش کردن ... دوست دارند جایی بخزند و پنهان شوند و من

"پوستین سرنوشت " را پیدا کردم .

روزگار هرچه که باشد ... باشد .

این روزگار هم ؛ دیر یا زود تمام خواهد شد .

مثل تمام داستان ها و قصه ها یی که پیش از من بودند و بعد از من خواهند

بود .

فانوسم کو ؟

...............................

میخواهم پی, فانوس روم بالای کوه ...

لب صخره ...

پای عشق .

غرو ب ... چه دلگیر است .

خورشید ؛ چه دردی کشید از یک روز فداکاری .

اکنون ... شب, ماه است .

ماه است و دنیایی پر از ستاره .

میز نم کنار ....

تماشا می نشینم ...

یکی بهم #خصوصی یا #خطاب میداد که #دوستت دارم

شهر خالي

جاده خالي

کوچه خالي خانه خالي

جام خالي

سفره خالي

ساغر و پيمانه خالي



کوچ کردن

دسته دسته

آشنايانم ولي باز

باغ خالي

باغچه خالي

شاخه خالي لانه خالي



شهر ماتم

جاده ماتم

کوچه ماتم

خانه ماتم

گريه ها شد جاي شادي شادي هر خانه ماتم


%0

دوست داشتن ...خیلی قشنگه .

خیلی چیزهارو می شود دوست داشت .

می شود از خیلی چیزها حس گرفت و به بودنشان نازید .

من به یک حس خوب می نازم .به یه نازیه ناز. به چیزی که وقتی دارمش ...آرامش می آد سراغم .

شده بینی تان را آرام بکشید به بینی و خواب تان بگیرد ؟ خلسه ای بی نظیر بیاد سراغتان ؟یا دستتان حس کند روی یک موج نرم و روان ...جاریست ؟

گاهی وقت ها وقتی به آدم می گویند دیوانه ...آدم خیلی خوشش می آید ؛

خیلی .

گاهی عوعو سگی از دورررر.... خواب می آورد عجیب....

ومن یاد شب های دهکده می افتم ...

با سگ ها

و عوعوهایشان

و نور مهتاب ...روی کوچه های ده

و دری چوبی ... که آرام بسته می شود

و کسی ..کلون در را می آویزد

و خواب ...

شب را در برمی گیرد .

و خواب ....

می خوابد .

من مست شبی هستم که زمینش برکه ای و آسمان شبش .. ماهی

باشد .

بودن ...در عین دوری ؛ اما کیپ هم ...چون ماه و برکه .

این دو ..در عین آن قدرررر دور بودن ؛ معنی هم هستند .

در بر هم هستند ...تنگه تنگ

و زیبایی هم را کامل می کنند .

ماه ...وقتی در دل برکه می افتد ... برکه زیباتر می شود و ماه سفیدتر و

قشنگ تر .

هر وقت برکه از دلتنگی هایش می گوید ؛ماه در دل آن ..می لرزد و آب برکه

می لرزد ...

حس هایش موج می زند و ماه را در بر می گیرد.

باید قصه آدم ها ... حکایت برکه وماه باشد .

دور از هم ..در دل هم .

حکایت دوست داشتن و لرزیدن .

حکایت این همه دوری .... آن همه نزدیکی در دل آسمان و آغوش آب .

دنیای اطراف من وتو ..

پر است از این نشانه های آشکار

که نمی بینیم .

ما زندگی مان را معنا نمی کنیم .

خیلی وقت ها دنیای ما .. مال, خودمان نیست .

عاریتی از این وآن است .

یک نوع دزدی به پاتلت آدم هاست

و آن قدر در این دزدکی دزدیدن هایمان ؛ دزد شده ایم ...

که خدا هم دهانش باز مانده است از دزدی ما .