درد بی درمان من / گفتنی نیست

واژه ای لب وا نکرد / با نفس خسته ی من

شعر بی اغاز و انجام سکوتم / در اجاق سینه ی من روشنی نیست

ابر بی باران شدم / ابر آتش

روح من بیگانه شد / در قفس بسته ی تن

خشت خامی خفته در کج راهه خاکت / تا ثریا آسمانم دیدنی نیست!

امانم دله ، در این بی کسی / که در خودشکست آیینه ی باور من

قصه از آغاز پایانی ندارد / زخم عشق دوست ، درمانی ندارد

باد نجواهای مارا با خودش برد / رازمان پیدا و پنهانی ندارد

رازمان پیدا و پنهانی ندارد!

درد بی درمان من / گفتنی نیست

واژه ای لب وا نکرد / با نفس خسته ی من

شعر بی اغاز و انجام سکوتم / در اجاق سینه ی من روشنی نیست

ابر بی باران شدم / ابر آتش

روح من بیگانه شد / در قفس بسته ی تن

روبه درگاه تو آوردم که دیدار / در طواف خانه ی دنیا خدا نیست

امانم دله ، در این بی کسی / که در خودشکست آیینه ی باور من

قلبم به تو محتاجه / چشمم به تو وابستست

این پنجره بی چشمات / از پلک زدن خستست

دل تنگیه گنجشکا / آوازه خیابونا

دیدن چی گذشت امروز / بین من و بارونا

دلتنگ یعنی من / یعنی ، تورو خواستن

دلتنگ یعنی تو / تنهای تنهایی

دلتنگ یعنی تو / پیشم نمیمونی

اما نمیدونی / هرلحظه اینجایی …!

آلونک خوشبختی / این کفتره بغض کرده

دلتنگتر از هرروز / دنبال تو میگرده

انگار ، کسی امروز / جز من ، تو خیابون نیست

انگار که این بارون / بغض منه بارون نیست!

دلتنگ ، یعنی تو / یعنی کنارم باش

هم بیقرارم کن / هم بیقرارم باش

دلتنگ ، یعنی من / یعنی تورو خواستن

دلتنگ ،یعنی تو / دلتنگ ، یعنی من