چتر چنار بسته شد!
پرنده پر كشيد و رفت...
به چشمك ستاره ها
شاپركي پريد و رفت...
...
و من دوباره مي دوم
كنار ردّ پاي تو ...
هر چه شتاب مي كنم !
نمي رسم به جای تو...
...
به قله هاي معرفت
به آسمان رسيده اي!
شبيه سيب قصه ها
مرا ز شاخه چيده اي!
...
سبكتر از سكوت شب
دلت زلالِ تو به تو...
هزار دفعه گفته ام !
چه پشت سر ، چه روبه رو!
...
كنار پيچ حادثه ...
شبي كه گنگ و مبهم است!
تو مي رسي به كهكشان!
زمين براي تو كم است!
...
هزار ، شنبه دست تو
نمي رسد به دست من
دوشنبه هاي منتظر
كه مي دهد شكست ِ من
...
سه شنبه هاي بعد ِ تو
دلم ستاره مي شود!
براي حسّ بودنت ...
بگو چه چاره مي شود؟
...

شبي بيا ز من بگير...
خطوط اين ادامه را ...
تمام هفته يك طرف!
غم غروب جمعه را ...
...
_______________

مرگ اشتراک بین آدمهاست با یک فرق
افراد عاشق پیشه چندین بار می میرند

آنها که سقف آرزویی مرتفع دارند
پشت بلندی های آن دیوار می میرند

در مردم دنیای من "هنجار" یعنی عشق
نفرین به آنهایی که "ناهنجار" می میرند

نیما فرقه