آبی دریا ، قدغن
شوق تماشا ، قدغن
عشق دو ماهی ، قدغن
با هم و تنها ، قدغن
برای عشق تازه ،
اجازه بی اجازه...
پچ پچ و نجوا ، قدغن
رقص سایه ها ، قدغن
کشف بوسه ی بی هوا
به وقت رویا ، قدغن
برای خواب تازه ،
اجازه بی اجازه...
در این غربت خانگی
بگو هرچی باید بگی
غزل بگو به سادگی
بگو ، زنده باد زندگی
برای شعر تازه ،
اجازه بی اجازه...
از تو نوشتن ، قدغن
گلایه کردن ، قدغن
عطر خوش زن ، قدغن
تو قدغن ، من قدغن
برای روز تازه ،
اجازه بی اجازه

مجالی نیست تا برای گیسوانت جشنی بپا کنم

که گیسوانت را یک به یک
شعری باید و ستایشی
دیگران
معشوق را مایملک خویش می‌پندارند
اما من
تنها می‌خواهم تماشایت کنم
در ایتالیا تو را مدوسا صدا می‌کنند
)به خاطر موهایت(
قلب من
آستانه ی گیسوانت را، یک به یک می‌شناسد
آنگاه که راه خود را در گیسوانت گم می‌کنی
فراموشم مکن!
و بخاطر آور که عاشقت هستم
مگذار در این دنیای تاریک بی تو گم شوم
موهای تو
این سوگواران سرگردان بافته
راه را نشانم خواهند داد
به شرط آنکه، دریغشان مکنی

نه تنها من ،نه تنها او، نه تنها شاعران حتی
غزل را، بیت ها را ، واژه ها را عاشقت کردی

به وقت خواندنت بی اختیار از بغض لبریزم
تو حتی بغض را حتی صدا را عاشقت کردی

خــבا آטּ حس زیبائیست ڪﮧ בر تاریکـﮯ صحرا،


زمانـﮯ ڪﮧ هــراس مــرگ میـבزבב سکوتــت را؛


یـڪـﮯ آهستـﮧ مـﮯ گویـב


ڪـنارت هســتــم اﮯ تنها ! ...


و בل آرام مـﮯ گیرב . . ./ ●●♥♥

ســَ لـ ا مـ ...