خفته بر سنجاب شاهی نازنینی را چه غم
گر ز خار و خاره سازد بستر و بالین غریب

ای که در زنجیر زلفت جای چندین آشناست
خوش فتاد آن خال مشکین بر رخ رنگین غریب

می‌نماید عکس می در رنگ روی مه وشت
همچو برگ ارغوان بر صفحه نسرین غریب

بس غریب افتاده است آن مور خط گرد رخت
گر چه نبود در نگارستان خط مشکین غریب

گفتم ای شام غریبان طره شبرنگ تو
در سحرگاهان حذر کن چون بنالد این غریب

گفت حافظ آشنایان در مقام حیرتند
دور نبود گر نشیند خسته و مسکین غریب

ترسم نماز صوفی با صحبت خیالت
باطل بود که صورت بر قبله می‌نگاری

هر درد را که بینی درمان و چاره‌ای هست
درمان درد سعدی با دوست سازگاری

آه‌های آتشینم پرده‌های شب بسوخت
بر دل آمد وز تف دل هم زبان هم لب بسوخت

دوش در وقت سحر آهی برآوردم ز دل
در زمین آتش فتاد و بر فلک کوکب بسوخت

جان پر خونم که مشتی خاک دامن گیر اوست
گاه اندر تاب ماند و گاه اندر تب بسوخت

پردهٔ پندار کان چون سد اسکندر قوی است
آه خون آلود من هر شب به یک یارب بسوخت

روز دیگر پردهٔ دیگر برون آمد ز غیب
پردهٔ دیگر به یارب‌های دیگرشب بسوخت

هر که او خام است گو در مذهب ما نه قدم
زانکه دعوی خام شد هر کو درین مذهب بسوخت

باز عشقش چون دل عطار در مخلب گرفت
از دل گرمش عجب نبود اگر مخلب بسوخت

شبکه اجتماعی [!]بوک با دریافت یک دلار به کاربر خود تضمین می دهد که پیام ارسالی آنها به جای ارسال به بخش

“other” کاربر دریافت کننده، به صندوق پیام های اصلی کاربر پیام گیرنده فرستاده شود.

شبکه [!]بوک این اقدام را در راستای سیاست های جدید خود برای درآمد زایی بیشتر صورت داده است.

پیشتر نیز شبکه [!]بوک برای درآمدزایی بیشتر برخی امکانات ویژه را به طور آزمایشی در برخی کشورهای جهان به مورد

اجرا گذاشت.

در یک طرح که در اوایل سال جاری میلادی در کشور نیوزیلند به طور آزمایشی به مورد مورد اجرا درآمد، شبکه [!]بوک

سیستمی را کلید زد که به کاربران امکان می داد به روزرسانی وضعیت خود را به گونه ای انجام دهند که در معرض دید عده

بیشتری از کاربران قرار بگیرد.

مدیران وب سایت [!]بوک اعلام کردند که طبق قوانین جدید در صورتی که کاربری بخواهد به یک کاربر دیگر [!]بوک که در

لیست دوستان او نیست پیغام بفرستد، باید یک دلار بپردازد.

[!]بوک برای دسترسی به این امکانات فوق العاده از کاربران خود در کشور نیوزیلند پول دریافت می کرد.

قلم را آن زبان نبود که «سرّ عشق» گوید باز
ورای حد تقریر است شرح آرزومندی

الا ای یوسف مصری که کردت سلطنت مغرور!
پدر را باز پرس آخر، کجا شد مهر فرزندی؟

جهان پیر رعنا را ترحم در جبلت نیست
ز مهر او چه می‌پرسی؟ در او همت، چه می‌بندی؟

همایی چون تو عالی قدر، حرص استخوان تا کی؟
دریغ آن سایه ی همت که بر نااهل افکندی

در این بازار اگر سودی ست با درویش خرسند است
خدایا مُنعِمَم گردان به «درویشی و خرسندی»

به شعر «حافظ» شیراز می‌رقصند و می‌نازند
سیه چشمان کشمیری و ترکان سمرقندی

حضرت حافظ

سلام...

سلام