خیلی ممنون دوست خوب قدیم َ م


مرسی مهربون همیشه بهم لطف داری

خیلی ممنون علی بابایی مهربون


دست گلت درد نکنه


ای شاالله همیشه شاد و سرزنده باشی

رهروان كوي جانان سرخوش‌اند
عاشقان در وصل و هجران سرخوش‌اند

جان عاشق، سر به فرمان مي‌رود
سر به فرمان سوي جانان مي‌رود

راه كوي مي‌فروشان بسته نيست
در به روي باده‌نوشان بسته نيست

باده ی ما ساغر ما عشق ماست
مستي ما در سر ما «عشق» ماست

دل ز جام عشق او شد مي پرست
مست مست از عشق او شد مست مست

ما به سوي «روشنايي» مي‌رويم
سوي آن عشق خدايي مي‌رويم

دوستان! ما آشناي اين رهيم
مي‌رويم از اين جدايي وارهيم

نور عشق پاک او در جان ما
مرهم اين جان سرگردان ما

فریدون مشیری

کور است اجاق این عشق ها

سلام ها عقیم می مانند

حس پرواز نمی گیرد از این لبخندها

کبوتر ساکن ایوان خانه پدری

اینگونه نگاهم مکن! جدیست حرفهایم

امروز، این ژست ها اجاره ایست

به خدا اجاره ایست

افتاده ایم به رهن «بیخودی»ها

بیخودی های پر از بیخودی

تا خرخره پر شده ایم از «من»

«من» های کمتر از «نیم من»

این روزها،

ترک برداشته شیشه ی انصافمان

دیگر حتی در زمستان، صادقانه نیست

«ها» کردنمان روی صورت سرما

بخارش از کوره ی دل نمی آید

و گرم نمی کند گونه های سرخ سرما را

بی تعارف ترش این است:

«ما خودمان نیستیم»، به همین راحتی!