آیا ضرباهنگ این کلام به گوش شما آشنا نیست؟ شاید شما نوای خودتان را از یاد برده باشید ولی بدانید که دیگران، شاید هنوز پژواک آن را از یاد نبرده باشند... البته گاه، سکوت یک قلم، بزرگترین موهبت طبیعت به اوست تا در خلوتی خودخواسته، عقده های ناخواسته یی که با حیات این جهانی هر هستومندی در هم آمیخته است را از هم بگشاید. که اگر اینگونه است، فردای آن دانه های اکنون فشرده در دل سرد خاک را برایتان آرزومندم.________________.(یه بخش از نوشته های قدیمیم رو فرستاده بود و این تذکر رو زیرش یاداشت کرده بود .)