دقیقا همینطوره به خاطر اینکه برای یه خواب بیست ساعته اینهمه دیدگاه نوشته شده اینم از بیکاریه ببخشید از دیوانگیه دیگه

من که دودي نيستم قربون دستت.مشخص ني؟

پس يک دقيقه سکوت بخاطر پدربزرگت...

کاش چون پاییز بودم..کاش چون پاییز بودم
کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم
برگهای آرزوهایم یکایک زرد میشد
آفتاب دیدگانم سرد میشد
آسمان سینه ام پر درد میشد
ناگهان طوفان اندوهی به جانم چنگ میزد
اشک هایم همچو باران
دامنم را رنگ میزد
وه...چه زیبا بود اگر پاییز بودم
وحشی و پر شور و رنگ آمیز بودم
شاعری در چشم من میخواند،شعری آسمانی
در کنارم قلب عاشق شعله میزد
در شرار آتشِ دردی نهانی
نغمه ی من ..
همچو آوای نسیم پر شکسته
عطر غم میریخت بر دل های خسته
پیش رویم:
چهره ی تلخ زمستان جوانی
پشت سر:
آشوب تابستانِ عشقی ناگهانی
سینه ام:
منزلگه اندوه و درد و بد گمانی
کاش چون پاییز بودم...کاش چون پاییز بودم!

منم همين طور