سید قاسم
نه رازش می توانم گفت با کس // نه کس را می توانم دید با وی
سید قاسم
این همه شعبده خویش که میکرد اینجا // سامری پیش عصا و ید بیضا میکرد
سید قاسم
امید وی از عاطفت دم به دم توست // تقصیر خیالی به امید کرم توست
سید قاسم
یکی باز را دیده بر دوخته ست // یکی دیده ها باز و پر سوخته ست
سید قاسم
نه مستغنی از طاعتش پشت کس // نه به حرف او جای انگشت کس
سید قاسم
نه گردن کشان را بگیرد بفور // نه عذر آوران را براند بجور
سید قاسم
آن یار نکوی من بگرفت گلوی من // گفتا که چه می خواهی گفتم که همین خواهم
سید قاسم
در حلقه میقاتم ایمن شده ز آفاتم // مومم ز پی ختمت زان نقش نگین خواهم
سید قاسم
من تاج نمیخواهم من تخت نمیخواهم // در خدمتت افتاده بر روی زمین خواهم
سید قاسم
در حلقه میقاتم ایمن شده ز آفاتم // مومم ز پی ختمت زان نقش نگین خواهم
سید قاسم
در این زمانه بی های و هوی لال پرست // خوشا به حال کلاغان قیل و قال پرست
سید قاسم
در میکده و دیر که جانانه تویی تو // مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو
سید قاسم
تا چند فریبی خلق با نام مسلمانی // عاشق شو و مستی کن ، ترک همه هستی کن
سید قاسم
این همه قصه فردوس و تمنای بهشت گفت // و گویی و خیالی ز جهان من و توست
سید قاسم
امید وی از عاطفت دم به دم توست // تقصیر خیالی به امید کرم توست