سید قاسم
در تصور ذات او را گنج كو // تا در آید در تصور مثل او
سید قاسم
روزی رفیق برای حفظ جان رفیقش خود را جلوی گلوله مینداخت.. و امروز رفیق، از رفیق خود سکویی میسازد که پا بر روی او گذارد و پیشرفت کند...
سید قاسم
لیك پنهان كرد وبا سلطان نگفت // دید رنج و كشف شد بروی نهفت
سید قاسم
ماییم و موج سودا، شب تا به روز تنها // خواهی بیا ببخشا، خواهی برو جفا کن
سید قاسم
یکی گفتش ای خسرو نیکروز // ز دیبای چینی قبایی بدوز
سید قاسم
رو سر بنه به بالین، تنها مرا رها کن // ترکِ من خرابِ شبگردِ مبتلا کن
سید قاسم
از وی ار سایه نشانی میدهد // شمس هر دم نور جانی میدهد
سید قاسم
دردیست غیر مردن کان را دوا نباشد // پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن؟
سید قاسم
ساعتی از جوی مهرش آب بر دل می زدیم // ساعتی زیر درختش میوه می افشاندیم
سید قاسم
الا ای شمس تبریزی چنان مستم در ین عالم // که جز مستی و قلاشی نباشد هیچ درمانم
سید قاسم
یکی گفتش: ای مرد راه خدای // بدین ره که رفتی مرا ره نمای
سید قاسم
اگر در عمر خود روزی دمی بی او بر اوردم // از ان وقت و از ان ساعت ز عمر خود پشیمانم
سید قاسم
نه شرقیم نه غربیم نه بریم نه بحریم // نه ارکان طبیعیم نه از افلاک گردانم
سید قاسم
دویی از خود بیرون کردم یکی دیدم دو عالم را // یکی جویم یکی گویم یکی دانم یکی خوانم
سید قاسم
محرم ناسوت ما لاهوت باد // آفرین بر دست و بر بازوت باد
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
6 
