samoraei - مصطفی

مصطفی

در عاشقانه زیستن

یه شب خون ریزی و خندونی ، ای عشق یه شب آشفته و دل خونی ، ای عشق گمونم ناخوش احوالی خودت هم مثه ما عاشقی ، مجنونی ای عشق

ديدگاه

2

14 سال و 9 ماه و 22 روز و 19 ساعت و 18 دقيقه قبل

مصطفی

در عاشقانه زیستن

حرفت قبول، لایق خوبی نبوده ام وقتی بدم، موافق خوبی نبوده ام حرفت قبول، هرچه که گفتی قبول، آه اما نگو که عاشق خوبی نبوده ام!

ديدگاه

5

14 سال و 9 ماه و 22 روز و 19 ساعت و 20 دقيقه قبل

این ارسال را بازنشر کرده است.

مصطفی

در عاشقانه زیستن

گور بابای عشق ، می خندم به تو و اشک های غمگینم به تو و التماس های دلم به تو و خاطرات شیرینم

ديدگاه

3

14 سال و 9 ماه و 22 روز و 19 ساعت و 21 دقيقه قبل

مصطفی

در عاشقانه زیستن

نرو نرو که جدا از تو ما نمی ماند بمان بمان که سر از تن جدا نمی ماند گلایه نیست اگر می زنی به نفرینم که آه بر تن آیینه، جا نمی ماند

ديدگاه

5

14 سال و 9 ماه و 22 روز و 19 ساعت و 22 دقيقه قبل

مصطفی

در عاشقانه زیستن

از سالها تقویم می ماند از من استخوانهایی که تو را دوست داشتند ...

ديدگاه

9

14 سال و 9 ماه و 22 روز و 19 ساعت و 24 دقيقه قبل

و 2 کاربر دیگر »

این ارسال را بازنشر کرده است.

مصطفی

در عاشقانه زیستن

می توانی بروی قصه و رویا بشوی راهی دورترین گوشه ی دنیا بشوی بعد از این ، مرگ ، نفسهای مرا می شمرد فقط از این نگرانم ، که تو تنها بشوی

ديدگاه

4

14 سال و 9 ماه و 22 روز و 19 ساعت و 26 دقيقه قبل

مصطفی

در عاشقانه زیستن

در ظلمات مانده بودم بوی تو پیچید در دلم روشن شد همه جا تو را دیدم بوی تو رفت و رفت محبوبه شب ام کاش در ظلمات مانده بودم

ديدگاه

1

14 سال و 9 ماه و 22 روز و 19 ساعت و 27 دقيقه قبل

مصطفی

در عاشقانه زیستن

گلوی آدم را باید گاهی بتراشند تا برای دلتنگی های تازه جا باز شود. دلتنگی هایی که جایشان نه در دل که در گلوی آدم است دلتنگی هایی که می توانند آدم را خفه کنند. . .

ديدگاه

2

14 سال و 9 ماه و 22 روز و 19 ساعت و 28 دقيقه قبل

مصطفی

در عاشقانه زیستن

چقدر دلم می خواهد نامه بنویسم تمبر و پاکت هم هست و یک عالمه حرف کاش کسی جایی منتظرم بود...

ديدگاه

4

14 سال و 9 ماه و 22 روز و 19 ساعت و 30 دقيقه قبل

مصطفی

در عاشقانه زیستن

از سیاره ای دور دور دور با تو حرف می زنم کجا بردی دل بی صاحب مرا

ديدگاه

2

14 سال و 9 ماه و 22 روز و 19 ساعت و 31 دقيقه قبل

مصطفی

در عاشقانه زیستن

دلت طفل بود... قدت به قد عاشقی هم نمیرسید که کوچک شمردی عظمت عاشقانه هایم را...

ديدگاه

5

14 سال و 9 ماه و 23 روز و 18 ساعت و 23 دقيقه قبل

مصطفی

در عاشقانه زیستن

گاهی مجبوری بُغضت را با یک مقدار آب فرو بِبَری و بگویی خدا.....بزرگ است.!!!

ديدگاه

4

14 سال و 9 ماه و 23 روز و 18 ساعت و 24 دقيقه قبل

مصطفی

در عاشقانه زیستن

خود را بباران... در اين خشکسالي بارانها... که براي آمدنت... چتر به دست... نماز باران مي خوانم

ديدگاه

4

14 سال و 9 ماه و 23 روز و 18 ساعت و 26 دقيقه قبل

مصطفی

در عاشقانه زیستن

گاهـــــــي بـايـــد بي رحــــم بـود ... نه با دوســــت ، نه با دشمـــــن که با خــــــــودت !! و چه بــزرگ ميكُـنـدت آن سيلــــــــي كه خـودت مي خــوابـــــــــانـي بر صــورتــت

ديدگاه

4

14 سال و 9 ماه و 23 روز و 18 ساعت و 28 دقيقه قبل

مصطفی

در عاشقانه زیستن

خدايا. . . ديگر ميترسم از آدم هايي که عاشق نميشوند ولي عاشق کردن را خوب بلد اند . .

ديدگاه

6

14 سال و 9 ماه و 23 روز و 18 ساعت و 29 دقيقه قبل

این ارسال را بازنشر کرده است.

	1363-06-16 (42 ساله)
	حالت من: قبراق
	ليسانس
	دين: اسلام
	ايران - تهران - غرب تهران
	عاشق صدای بزرگ مردموسیقی ایران حضرت داریوش اقبالی

مصطفی

مشخصات

» دریافت فایل صوتی موزیک پروفایل

دنبال‌شدگان

دنبال‌کنندگان

گروه‌ها

کد QR شخصی

بازدید

یه شب خون ریزی و خندونی ، ای عشق یه شب آشفته و دل خونی ، ای عشق گمونم ناخوش احوالی خودت هم مثه ما عاشقی ، مجنونی ای عشق

حرفت قبول، لایق خوبی نبوده ام وقتی بدم، موافق خوبی نبوده ام حرفت قبول، هرچه که گفتی قبول، آه اما نگو که عاشق خوبی نبوده ام!

گور بابای عشق ، می خندم به تو و اشک های غمگینم به تو و التماس های دلم به تو و خاطرات شیرینم

نرو نرو که جدا از تو ما نمی ماند بمان بمان که سر از تن جدا نمی ماند گلایه نیست اگر می زنی به نفرینم که آه بر تن آیینه، جا نمی ماند

از سالها تقویم می ماند از من استخوانهایی که تو را دوست داشتند ...

می توانی بروی قصه و رویا بشوی راهی دورترین گوشه ی دنیا بشوی بعد از این ، مرگ ، نفسهای مرا می شمرد فقط از این نگرانم ، که تو تنها بشوی

در ظلمات مانده بودم بوی تو پیچید در دلم روشن شد همه جا تو را دیدم بوی تو رفت و رفت محبوبه شب ام کاش در ظلمات مانده بودم

گلوی آدم را باید گاهی بتراشند تا برای دلتنگی های تازه جا باز شود. دلتنگی هایی که جایشان نه در دل که در گلوی آدم است دلتنگی هایی که می توانند آدم را خفه کنند. . .

چقدر دلم می خواهد نامه بنویسم تمبر و پاکت هم هست و یک عالمه حرف کاش کسی جایی منتظرم بود...

از سیاره ای دور دور دور با تو حرف می زنم کجا بردی دل بی صاحب مرا

دلت طفل بود... قدت به قد عاشقی هم نمیرسید که کوچک شمردی عظمت عاشقانه هایم را...

گاهی مجبوری بُغضت را با یک مقدار آب فرو بِبَری و بگویی خدا.....بزرگ است.!!!

خود را بباران... در اين خشکسالي بارانها... که براي آمدنت... چتر به دست... نماز باران مي خوانم

خدايا. . . ديگر ميترسم از آدم هايي که عاشق نميشوند ولي عاشق کردن را خوب بلد اند . .