vahid
حرفــــــی ندارم تو هم چیزی نــــگو بگذار تنها تــــماشـــــایت کنم ... دل ربـــــاترین چشــــم انداز !
vahid
فـَـقـَط چَـنــد قـَــدَم مانـده بـــود... بــِـرسَـم بـه " تــو " اَگــر ایـن خواب لَعــنَتـی دیشَـب اِدامـه داشـت...!
vahid
این اتــاق ِ مَن استـــــ .. وقتــے وارد شدی .. آنقـــدَر کوچَکـــــ مے شـَـــوَد .. کــهـ دیــگـر جــایــے بَــــرای نـشستَــن بـاقـــے نَخواهَـــد مانــــد .. مَـگـر دَر آغــــوش ِ مَـــن ...
vahid
از که پنهان کنم این راز دل خسته خویش ؟ از نسیمی که پیام آور توست ؟ از بهاری که مرا رسوا ساخت ؟ از خدائی که خودش می داند ؟ عشق وحشی تر از آن است که پنهان ماند
vahid
وقتی تمامِ زندگی ات شده باشد.. جز آغوشش ... پناهِ دیگری نداری... حتی اگر از خودش دلگیر باشی...!
vahid
حال آدم خراب پرسیدن ندارد اما ... دستانش گرفتن دارد.
vahid
نمیــــــدانمـــ تعبیـــــر نگاهتـــــــ خداحافظـــــ یستـــ ــ ـ یا انتــــــظار ؟!
vahid
اشک زن دل [♥] را می ســوزاند ولــی اشــک مرد ، کــــوه را آبــــــ مـــی کـــــــند [!]
vahid
گاهــــــی دِلـــــــم . . . تفـــــریح ناسالم می خــــــــــــواهد [!] مثــــــل فکر کــــــردن به تــــو . . .
vahid
باید در مشکلات گاهی سکوت کرد ، شاید خدا حرفی برای گفتن داشته باشد
vahid
كسی شایسته آزادی است كه هر روز بتواند به هوس های خود چیره شود.
vahid
به یکدیگر مهر بورزید اما از مهر بند مسازید: بگذارید که مهر دریای مواجی باشد در میان دو ساحل روحهای شما.
vahid
حــواسم را ... پرت کرده ای ... آنقـــــــــدر دور ... که دیگر ... یــادم نیست تو رفته ای و من ... حـــــــواسم نیست (!)
vahid
حتــــی [!] کفش هم اگه تنگ باشه ... زخــــــم مـــــی کنه .... وای بــحال وقـتی که ... دل تنــــــگ بــاشــه ... / .
vahid
جـدیـدأ اسـم خیـانـت شده یـه اشتباه ... کـه بــایـد ببـخشـى و فـرامـوش کـنى ... وگرنه محکوم میشى به کینه اى بودن