رفتم به باغی باغ اقاقی...دیدم که لیلی...دربار فرهاد...دیم که فرهاد بر بار لیلی...به به چه میلی...این بود لیلی؟؟رفتم بالاتر...دیدم که شیرین...در حوض و عریان...گفتم که شیرین...ای ماه زرین...کو عشق فرهاد...دادی تو بر باد؟ گفتم جوانک...زود لخت شو اردک...بپر توی آب...شیرین چه بی خواب...این به اوون در!!!

دنیا شده است تپه کمین گاه....دنیا و وصال منو صد ناز و نگاه تو به درگاه....دنیارو چه راحت به کثافت زده اند چند...این جانور زهری دوپا انگل پرننگ

گلستان نگاهت رنگ و رنگی...به جانم نازنین صد ناز کردی...که تو یار نسیم و مهربانی..چه دارم دوست که تو پویا بمانی...برایت از گل و بلبل نویسم...به عطر دختر .و صد گل نویسم...که روزی دختری هم سنگرت شد..روایی از دل و درمانگرت شد...به نامش گل ز گل از جام زرین...امیر دل برین پویای گلچین...انشالله

آقا شرمنده کردی

سلام....خوبی...خواهش می کنم

نخیرم خیلیم درسته

نخیرم درست نیست، چون وظیفه مادری رو میبره زیر سوال و یه جورایی با جامعه سالم هم تعارض داره.البته من خیلی ریز بینم

نیشتم ببند

اصن همه ش برا خودت !

بی ادب

قهر نکن بیا همه ی همش مال تو

نداشتم دیگه همین بود فقط خو بهش میخورد .

کپیش کردم

esme karbarim ghere mojaze vase hamin injori mishe

خیلی ممنون

ممنوووووووووووووووووووووون از لطفتون