بسلامت

ضربه خوردیم وشکستیم و نگفتیم چرا؟!
ما دهان از گله بستیم و نگفتیم چرا؟!

جای "بنشین" و "بفرما", "بتمرگی" گفتند..!
ما شنیدیم و نشستیم و نگفتیم چرا؟

"تو" نگفتیم و "شمایی" نشنیدیم و هنوز ,
ساده مثل کف دستیم و نگفتیم چرا؟!

دل سپردیم به آن "دال" سر دشمن و دوست,
دشمن و دوست پرستیم و نگفتیم چرا؟!

چه "چراها" که شنیدیم و ندانیم چرا ;
ما همین بوده و هستیم و نگفتیم چرا؟

یادگار غم باران به رخ شیشه نشت

دیده بر روی جهان ه گل و بلبل به تو بست

به نوازش غم باران ز رخ شیشه بشور

تا شود چشم تو روشن به جهانی پر‌‌ نور

آسمان گریه كند ؛ پاك شود غم زنفس

شیشه هم سنگ صبوری ست

گوش به نجوای دل باران داده ست

غم دلداده خود خورد ؛ ولی چشم تو بست

به نوازش تو اگر پاك كنی غم ز وجود دگری

چشم خود باز كنی بر زر و در گوهری

دل نوشته خودم