یه بحثی داریم توی روانشناسی به اسم سایه ی گمنام ِ فرد!

میگه اگه دیدید یکی بیشتر از 3.4 بار یه صفت ِ منفی رو به هرکی جز خودش نسبت داد،
شک نکنید که این صفت سایه ِ خودش ِ!

یعنی صفتی ِ که خود ِ اون فرد داراست...

من به توخندیدم

چونکه میدانستم

تو به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدی

پدرم از پی تو تند دوید

ونمیدانستی باغبان باغچه همسایه

پدر پیر من است

من به تو خندیدم


تا که باخنده خودپاسخ عشق توراخالصانه بدهم

بغض چشمان تو لیک

لرزه انداخت به دستان من و

سیب دندان زده از دست من افتاد به خاک


دل من گفت:برو

چون نمی خواست به خاطر بسپارد

گریه تلخ تورا

ومن رفتم وهنوز

سالهاست که در ذهن من ارام ارام

حیرت وبغض تو تکرار کنان

می دهد ازارم

ومن اندیشه کنان غرق دراین پندارم

که چه میشداگرباغچه ماسیب نداشت...

توبه من خندیدی

و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه

سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تودید

غضب الوده به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک


وتو رفتی وهنوز،

سالهاست که در گوش من ارام ارام


خش خش گام توتکرار کنان ،

میدهد ازارم

ومن اندیشه کنان غرق دراین پندارم

که چرا خانه کوچک ما سیب نداشت!

خب یاد بگیرید دیگه

بعضی وقتا از عذاب وجدان شب خوابم نمیبره...

منم شمارشون ُ میزارم توی لیست سیاه هرچقدر خواستن بِزنگن (:

بزار باور کنم یه تکیه گاهم // برای غربت ِ یه مرد ِ عاشق



ایرج جنتی عطایی