ﬡᖲᗩᖇᗩ
عشقتـــ رآ پنهآטּ میڪنـے ڪـہ مرכآنگیتـــ פֿـכشـہ כـار نَشـوכ ! اَפֿـمـ میڪنـے ڪــــہ مهربآنیَتـــ رآ پنهـــــآטּ ڪنے ! مَـرآ " شُمــآ " פֿـَطآبـــ میڪُنے ڪِـہ هَوآیے نشَومـ ! اَمـآ نمــیـכانـے !نمـیــכانے ڪـــہ چقَـכر ایــטּ هـآ بـہ تــ♥ــو مـے آینـכ ! و مـَـ♥ــטּ כیــوانـہ تـَر میشوَمـ
ﬡᖲᗩᖇᗩ
همیشـــــه کــــه نـــه ؛ امــــا گاهـــی میـــان بـــودن و خــواستـــن فــاصلــه می افتـــد!
ﬡᖲᗩᖇᗩ
میان این جمجمه های سرد و خاموش که نگاهشان میان حیرت و هراس سرگردان است ... واین ثانیه هاییکه گذشتنشان را ابایی نیست ، خواب کن مرا !
ﬡᖲᗩᖇᗩ
جنگ خونینی برپاست درد زوزه میکشد مرگ نعره میزند من فقط نظاره میکنم از میان این کلمات آنهایی که زنده میمانند و پیروز میشوند با تنی خسته و زخمی عاشقانهای میشوند برای تو