Shahdad
چه حقیرند.. مردمانی که ... نه جرات دوست داشتن دارند ... و نه اراده دوست داشتن، ... نه لیاقت دوست داشته شدن ... و نه متانت دوست داشته نشدن، ... با این حال مدام شعر عاشقانه میخوانند....* مدام شعر عاشقانه میخوانند....* مدام شعر عاشقانه میخوانند....
Shahdad
این روزها ساکت که بمانی… می رود به حساب جواب نداشتنت عمرا اگر بفهمند داری جان میکنی تا احترامشان را نگه داری …..
Shahdad
مــــــــــــن ... خستــــه تــــریــــــــــــــــــن ... وازه ملــــــــــموســــــــــــــ غــــــــــــــــــروبمـــــــــــــــ ... کاشــــــــــــــــــــــ ... در اینـــــــــــــــــــــ .. وسعــــــــــــــــــــتــــــــــ سبـــــــــــــــــــــــــــــــــــز ... یــــــــــکـــــــــــــ نفــــــــــــــــــــــــر ... درد مــــــــــــــــــرا میــــــــــ فهمـــــــــــــــــــــید ...
Shahdad
بــه نـجـــوایــے صـــدایـــمـ کــن ... بـِـــدان آغـــوشِ مـــن بـــاز استـــــ ... بـــراے درکـــِ آغـوشـمـ شـــروع کـــن ... یکــ قــــدمـ بـــا تــــو ... تمامـِ گــــامـ هـــاے مـانـــده اش بـــا مــــن ...
Shahdad
همیشه ذره ای حقیقت؛ پشت هر "فقط یه شوخی بود" کمی کنجکاوی؛ پشت "همینطوری پرسیدم" قدری احساسات؛ پشت "به من چه اصلاً" مقداری خِرَد؛ پشت "چه می دونم" و اندکی درد؛ پشت "اشکال نداره" وجود دارد ...! شک نکن ...
Shahdad
عاشقانـــه نـــوشتن کافـــی ست حـــالا به آغوشــــــم بیا ای تمـــام دنیــــایم.
Shahdad
حجم ِ دلتنگــهايَـم آنقدر زيــآد مـﮯ شـود ڪــﮧ دنيــا با تمام ِ وسعتش برايَــم تنگ مـﮯشود دلتنگ ِ ڪـسـے ڪـﮧ گردش ِ روزگارش بـﮧ مَـن ڪـﮧ رسيـد از حرڪـت ايستاد دلتنگ ِ ڪـسـے ڪـﮧ دلتنگـﮯـهايَـم رـآ نديـد دلتنگ ِ خودمـ خودیے ڪـﮧ مدتهاست گم ڪـرده ام...
Shahdad
به من نگو سیگار نکش بپرس برا کدوم دردم سیگار می کشم ؟؟! بپرس اصلا چرا سیگار می کشم؟؟! مطمئن باش اون موقع خودت برام کبریت روشن می کنی...!!
Shahdad
لای این هندسه ی منظم سنگ و سیمان و آهن می پوسم... تحلیل می رود تمام شاعرانگی ام تمام زنانگی ام... خاطره ای دور دست می شوند دشت های فراخ آسودگی باغ های سخاوتمند پرتقال و صدای قورباغه هایی که من و بنفشه را ساعتها می خنداند..!!! ..
Shahdad
دیروز ، همین حوالی زلزله ای آمد... حالا همه حالم را می پرسند !!! بی خبر از اینكه " من" به این لرزیدنها سالهاست كه عادت كرده ام... به لرزشهای شدید شانه هایم و ترك های عمیق قلبم... اما هنوز " خوبم!!! "
Shahdad
روزهای خوشبختی چه دورند و دور از دسترس... به یاد نمی آورم حتی چشم هات چه رنگی می شد وقتی به چشمانم می خندید... میشی چشم هات روزهای مدیدی است که نگاه گریزان و رمیده ی مرا قاب نمی گیرد ..
Shahdad
خدیا کاسه ی صبر است دادی یا اقیانوس صبر؟؟؟ کی لبریز می شود؟؟؟ دیگر نمی توانم..
Shahdad
حس ناب عاشقی را اشـــک ها می بایدش مستی چشم تو را هم وصف ها می بایدش سر عشقت چـــــــــــون کلید قلب من راز قلب عاشـــــــــقم را حرف ها می بایدش....
Shahdad
هـــــــــی فلانــــــــی؛ تــو را مـن تــــــــو كـــردم، وگرنــه كــلمه ی هوی هــم زیــادت بــود واســه مــن شــما شــما نــكـن!!!!