دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

حرف‌هایت طعم باران، عطر شبدر داشتند
چشم‌هایت شرم شیرین کبوتر داشتند

می‌نشستی بر دل و با دل مصیبت داشتم
من که این بودم، ببین باقی چه در سر داشتند !

می‌شکفتم گل‌به‌گل تا می‌شنفتم از لبت
نقشه‌ها هرجا تو بودی نقش قمصر داشتند

عشق در این عصر پرنفرت کلاه تازه‌ای‌ست
تا که بگذارند برخی، عده‌ای برداشتند

هرگز از امثال تو خالی نمی‌شد روزگار
نصف خودکارت اگر آن عده جوهر داشتند

اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم

شب را صدا كردم
آيا كسي خوابست؟
يا مثل من بيدار...
در فكر مهتابست!
...
اما صدا پيچيد...
در كوچه هاي غم
مي رفت و برمي گشت
پژواك اين ماتم...
...
ديوانگي كردم !
اما ، دلم فهميد!
يك بار ديگر هم
فرياد من پيچيد!
...
آيا كسي خوابست؟

اي مردم خاموش !
امشب فريبايي...
با گريه هم آغوش!
...
اماخجل باشيد !
او سوز و سازي داشت!
تا روز مرگش هم...
در سينه رازي داشت !
...
وقتي كه مشتش را
سربسته مي ديديد!
گل بوده يا پوچ است؟
هرگز نفهميديد...
...
...

عالیمیتوتن اضافه کرد:ایمان به قدرانسان وارزش او...او را به سوی خدا میکشانداما وقتی که حرف خدا را اشتباهی درست متوجه نشده باشیم...

سلاااااااام علی بابای عزیز

" لازم نیست این‌قدر خودت را بگیری ، واتسون "

" متاسفم ، هولمز ، فقط فکر میکنم عاقبت مغلوب شدی .
- هرگز نمی توانی راز این جنایت را کشف کنی . "

هولمز ایستاد و با دسته پیپش به نشانه تاکید ، اشاره کرد .

" متاسفانه اشتباه می‌کنی .
- من می‌دانم چه کَسی خانم وورتینگتون را به قتل رسانده . "

" فوق‌العاده است ! بدون هیچ شاهدی ! بدون هیچ سرنخی !
- چه کَسی این کار را کرده ؟ "

" من کرده‌ام ، واتسون . "

/ تام فورد /

پ ن : 55 کلمه در متن انگلیسی !