دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

برگ زرد آرزو داشت با برگ آبي ازدواج كند. اما ...
تا حالا هرچه برگ ديده بود يا سبز بود يا زرد يا قهوه‌اي.

مادرش شاخه به او مي‌گفت: دخترم! داري پير مي‌شوي.
چه فرقي دارد، شوهر شوهر است.
چه سبز باشد، چه زرد و چه آبي.

دختر گفت: نه مادر اين كه تو مي‌گويي درست نيست.

مادر پرسيد: چه فرقي مي‌كند؟

دختر گفت: آرزوي من شوهر كردن نيست.
آرزوي من سبز شدن است

و تو پير شده‌اي
و لذت زندگاني سبز را از ياد برده‌اي ... !

-------------

زرد + آبی = سبز

ماه رمضان ماه خداست و در این ماه همه ی مسلمانان به مهمانی خدا خواهند رفت
در همین ماه بود که قرآن کریم بر مسلمان نازل شد.

در کتاب رمضان ماه خدا با سه رکن اصلی فضیلت ،اعمال و احکام در این ماه آشنا خواهید شد.
این کتاب نوشته ی زین العابدین و حسنعلی احمدی می باشد که
به پرسش و پاسخ مربوط به ماه مبارک رمضان پرداخته است.



مشخصات

نام نویسنده:زین العابدین و حسنعلی احمدی
فرمت کتاب:PDF
تعداد صفحات:26
حجم فایل:0.519 مگابایت
تاریخ انتشار:00:00 - 91/4/31
منبع: پی سی دانلود

رمز فایل

www.p30download.com

سلام مرسی علی بابا

در ذات جمله‌های من اندوه ریختند
مصرع به مصرع سخنم درد می‌کند

با اجتماع بهت زده، جمع بی‌جنون ...
هر لحظه هر کجا که «منم» درد می‌کند

احساس می‌کنم که خطوط پیاده رو
در لحظه‌ي قدم زدنم درد می‌کند

جمعند ابرهای جهان در نگاه‌ «او»
انگار چشم‌های «زنم» درد می‌کند

حتی همین غزل که شبیه خود من است
-من بیت‌بیت می‌شکنم- درد می‌کند

باران شو وُ ببار! کویرم که تشنه تن
هر بوته‌بوته‌ي گَونَم درد می‌کند

ای «عاشق توام» و تو ای «دوست دارمت»
حرف از تو می‌زنم دهنم درد می‌کند ...
.........................
محمدعلی علی‌زاده