دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

این همه غم و اندوه که در سینه های ما انباشته شده است، در نتیجه گَرد و خاکی است که از طوفان «من» و «مایی» برخاسته است. این غمهای ریشه کن ، چون داسی هستند که بر جان ما افتاده اند و نگرانیهای ما، زاییده وسواس در اعمال ما می باشد.

خنک آن روز که در پای تو جان اندازم

عقل در دمدمه خلق جهان اندازم

نامه حسن تو بر عالم و جاهل خوانم

نامت اندر دهن پیر و جوان اندازم

تا کی این پرده جان سوز پس پرده زنم

تا کی این ناوک دلدوز نهان اندازم

دردنوشان غمت را چو شود مجلس گرم

خویشتن را به طفیلی به میان اندازم

تا نه هر بی‌خبری وصف جمالت گوید

سنگ تعظیم تو در راه بیان اندازم

گر به میدان محاکای تو جولان یابم

گوی دل در خم چوگان زبان اندازم

گردنان را به سرانگشت قبولت ره نیست

چون قلم هستی خود را سر از آن اندازم

یاد سعدی کن و جان دادن مشتاقان بین

حق علیمست که لبیک زنان اندازم

کاش از منظومه شمسی هم بذارین ..این یه پیشنها بود..

خیلی قشنگهههههههههه..درود به خدای خالق ..

hehe

من ماشینم عروسک نداره از این جلف بازیا خوشم نمیاد!

رقصان می‌گذرم از آستانه‌ی اجبار
شادمانه و شاکر.

از بیرون به درون آمدم:
از منظر به نظّاره، به ناظر. ــ
نه به هیأتِ گیاهی
نه به هیأتِ پروانه ای
نه به هیأتِ سنگی
نه به هیأتِ برکه‌ای، ــ
من به هیأتِ «ما» زاده شدم
به هیأتِ پُر شکوهِ «انسان»
تا در بهارِ گیاه به تماشای رنگین‌کمانِ پروانه بنشینم
غرورِ کوه را دریابم
و هیبتِ دریا را بشنوم
تا شریطه‌ی خود را بشناسم
و جهان را به قدرِ «همت و فرصتِ» خویش معنا دهم
که کارستانی از این‌دست
از توانِ درخت و پرنده و صخره و آبشار «بیرون» است.

احمد شاملو - 29 آبان 1371

تزار یعنی قدرت ، تزار یعنی تخریب ، تزار یعنی مرگ و تزار بزرگترین و قدرتمند ترین بمب شکاف هسته ای اتم / هیدروژنی که تا کنون آزمایش شده است ، تزار نابودی تمامی زتدگی بر روی کره زمین از موجودات و نبات تا جزئی ترین علائم حیات بر روی کره خاکی حتی دریاهاست !!!!

در نسخه آزمایشی این بمب با قدرت انفحار 50 میلیون تن TNT امواج حاصل از انفجار سه بار دور زمین را طی کرد ! و در فنلاند شیشه خانه ها را شکست! شعاع تخریب موثر ( 100 درصد !! ) پانصد کیلومتر و موجودات زنده تا شعاع 100 کیلومتری محل انفجار تبدیل به بخار شدند و نابود گردیدند.