+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

سلام پویا جون ...
سلام لیلا جونم ...
سلام امیر جون....

هیچ کدومشون کار خوبی نمیکنن.........

امشب، اما
در ِ اتاق را بسته ام!
تمام پنجره ها را بسته ام!
حتی گوشهایم را به پنبه پوشانده ام،
تا صدای هیچ ساحره ای را نشنوم!
می بینی؟ بی بی ِ دریا!
دیگر کارم به جوانب ِ جنون رسیده است!
می ترسم وقتی که - گوش ِ شیطان کر! -
از این هجرت ِ بی حدود برگردی،
دیگر نه شعری مانده باشد،
نه شاعری!
کم کم یاد گرفته ام به جای تو فکر کنم،
به جای تو دلواپس شوم،
حتی به جای تو بترسم!
چون همیشه کنار ِ منی!
کنارمی، اما...

من

به نظرم چارلی چاپلین واقعی تر گفته ...فاکتورای شما درست و باارزش ان اما چون گزینه ی اولش اصولا کم و یا درصورت وجود کمرنگه فهرست چاپلین تضمین شده تره برای عام..هر چند من گفته های شمارو میپسندم..اما همیشه گفته با موجودیت هماهنگ نیست

@...ک...ت...ی...ج...و...ن...
من بیشتر واسه راننده پرایده متاسفم.......

بی ادب

باید فراموشت کنم چندیست تمرین می کنم
من می توانم ،می شود آرام تلقین می کنم

با عکسهای دیگری تا صبح صحبت می کنم
با آن اتاق خویش را بیهوده تزیین می کنم

سخت است اما می شود در نقش یک عاقل روم
شب نه دعایت می کنم نه صبح نفرین می کنم

حالم نه اصلا خوب نیست تا بعد بهتر می شود
فکری برای این دل تنهای غمگین می کنم

من می پذیرم رفته ای و برنمی گردی همین
خود را برای درک این، صد بار تحسین می کنم

از جنب وجوش افتاده ام دیگر نمی گویم به خود
وقتی عروسی می کند، این می کنم آن می کنم

خوابم نمی آید ولی از ترس بیداری به زور
با لطف قرص قد نقل یک خواب رنگین می کنم

این درد زرد بی کسی بر شانه جا خوش کرده است
از روی عادت دوستی با بار سنگین می کنم

هر چه دعا کردم نشد شاید کسی آمین نگفت
حالا تقاضای دلی سرشار از آمین می کنم

نه اسب،نه باران،نه مرد،تنهاییم و این دائمیست
اسب حقیقت را خودم با این نشان زین می کنم

یا می برم ، یا باز هم نقش شکستی تلخ را
در خاطرات تلخ خود با رنج تزئین می کنم

حالا نه تو مال منی،نه خواستی سهمت شوم
این مشکل من بود و هست در عشق گلچین می کنم

کم کم ز یادم می روی این روزگار و رسم اوست
این جمله را با تلخی اش صد بار تضمین می کنم

ایول

امين ساوُلاسان
على خوب نقشش اينه ديگه خودش كه اينطوري نيس

رو سر بنه به بالين تنها مرا رها کن

ترک من خراب شب گرد مبتلا کن

مائيم و موج سودا شب تا بروز تنها

خواهي به ما ببخشا خواهي برو جفا کن

از من گريز تا تو هم در بلا نيفتي

بگزين ره سلامت ، ‌ترک ره بلا کن

مائيم و آب ديده در کنج غم خزيده

بر آب ديده ما صد جاي آسيا کن

خيره کشي است ما را دارد دلي چو خارا

بکشد کسش نگويد ؛ تدبير خون بها کن

بر شاه خوبرويان واجب وفا نباشد

اي زردروي عاشق تو صبر کن وفا کن

درديست غير مردن کان را دوا نباشد

پس من چگونه گويم کان درد را دوا کن

در خواب دوش پيري در کوي عشق ديدم

با دست اشارتم کرد که عزم سوي ما کن

سلام .