بعضی کتاب‌ها مظلوم‌اند انگار. مهجورند. می‌توانند برای یک عمرِ آدم حرف داشته باشند، فکر داشته باشند، برنامه‌ی عملی داشته باشند، می‌توانند افق بدهند به نگاهِ آدم، قدّ نگاهِ آدم را بلند کنند. امّا کسی آن‌ها را جدّی نمی‌گیرد. می‌دانی رفیق! بعضی کتاب‌ها حرف‌شان حق است امّا کسی باورشان نمی‌کند.

وَ قال الرّسول ربّ اِنّ قومی اتّخذوا هذا القرآنَ مهجوراً (فرقان/30)


* ذلک الکتاب لاریب فیه... (بقره/2)

می‌گویند در آخرین پست [!]‌بوک‌ش نوشته «حس می‌کنم از گور برخاسته‌ام / تولدی در راه است و بوی عطرش در فضایم جاری‌ست». روح‌ش شاد.

مگه کمبود شوهر دارن!
یا کمبود همسر!

. گاهی وهم برم می‌دارد که نکند خود مریم مقدس است. «ای جان! اومد».