بازی با کلمات و دِل واژه ...
این پا و اون پا نکن بیا و با تمام توان سکوت زمین تابستان زده را بشکن که مثل من دلتنگ آن برگ های مسافر است ...
بازی با کلمات و دِل واژه ...
نه تنها ترکت می کنند وقت رفتن با تمام پررویی دستور هم میدهند : مواظب خودت باش ...
بابک...
کیستی که من اینگونه به جد در دیارِ رؤیاهای خویش با تو درنگ میکنم؟
بابک...
دیکتاتور تویی و آغوشت ! که هر بار مرا تسلیم می کند . . . !
بابک...
خــــود آزاری یعنــــی میــــری اونجاهایــــی کـــه باهاش خاطــــره داشتــــی و ... بــــه یــــادش مــــی میری ......
بابک...
مــی گـــویــــند : علــی نــــان و نــمک میـــخورد بـــرای ِ همــــدردی بــــا فـــقرا ... ایــن روزهـــا نــــان گـــران شـــده ! و فـــقـرا نـمــک بــــر زخـــــم ِ پــهلوی ِ خــالـی از کلیـه شــان میــزنــند !!!
بابک...
چرک کف دست مایه ی حیات خیلی هاست... شعار را بیندازید دور... گرسنه و بی پول باشی هم میفهمی چرک نیست هم ایـــــن روزها از علم بهتر است...
بازی با کلمات و دِل واژه ...
در شعرهاي ِ من ممكن است ماه راه شود و كوه دريا اما درد كماكان همان است كه بود.
بابک...
نمیدانم کدام را راضی کنم دلی که میخواهد عاشــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــق باشد یا عقلی که میخواهد عاقـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــل باشد؟!!