اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

فال دست هایت آن چنان نیک می آمد

که «روز هجران و شب فرقتمان آخر » می شد...!

گاهی اوقات آنقدر کلمات مرا خورد

که حالا

همه ی خطوط پستان شعر مرا از بر است ...

دست ها در جیب و

چشم ها رو به زمین

هیچکس را انگار

سر جنگی نیست با این طوفان

من بی قرارم

این روزها که میرسد من بی قرارم

واژه ها رسیده اند به خیابان چشمانت

میدان دهان من

دور میزند قدمهاشان را

و من دوباره در نیمه شبی صادق

سحرخیز می شوم!



حالا آهنگ عصای من

تمام کوچه های بیدار را شاعر می کند ..

بـه گَمونم داره ناهار دُرُس میکنه

باشه دورِت بگردم بیای خیلی خیلی خوشحال میشم

باران

حکایت عطشناک احوال من است

وقتی که تماشا می کنمت.

سخاوت ناپایدار آسمان،

دلیل خوب ِماندن ...

این همه پریشانی اما

می ارزد به تسخیر واژه ها

می ارزد به نگارش چشمان تو...

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

دلتنگی