اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کودکی در ساحل.....

زندگی یه تئاتر مزخرفه...

گاه تنهایی صورتش را به پس پنجره می چسبانید...

الهییی . . . غصه نخور ... اونَم میاد ...

خودم را نیشگون گرفتم؛

از خواب پریدم...

کاش گنجشکها می دانستند

برنج های برنچیده ی پشت بام

دل آدم های تنها را به درد می آور

وقتی که مردی چون من

به زنی چون تو دل می بازد

جهان لایه لایه از هم می پاشد

و زمین

جعبه کبریتی می شود در دست پسربچه ای...

Even now with a thousand years

To judgment day

I have promised to await you….!

من از ارتفاع می‌ترسم

کاش از آسمان رد شوی

و روی خاک

پا بگذاری

جز تو

هیچ فرشته‌ای

در زمین

نماز

نمی‌خواند.

تو

در تمام ایستگاه‌های گذشته‌ای

منتظرم بودی

که من

برایت دست تکان داده‌ام

سوار بر قطاری که

جز در قیامت

توقف نخواهد کرد...

رویاهای پلاسیده

الان واسه من دل تنگه....