اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

زمزمه ي لبانم را

به اشتياقي ميسپارم كه

روزي براي رسيدن به لبهايت

آسمان را

به زمين رسانده بود

اين روزها . . .

تنهايي

درمان بيتابي هاي من است


...


دود شو سيگار سفيدم

تو تنها رفيق لبهاي مني . . .

زود باش
می‌ترسم آفتاب غروب کند
و امواج تاریک
ساحل ما را بگیرد

به سلامت

تیکه میندازیآآآآآآآآآآآآآآ

راستی

تو به من فکر نکردی و رفتی؟

ندانستی که

چه سخت است ...

هم پاییز باشد !

هم ابر باشد !

هم باران باشد ..!

هم خیابان ِ خیس باشد ...

امـــــا ...

نه تـــــو باشی ...

نه دستی برای فشردن باشد !...

نه پایی برای قدم زدن باشد و ...

نه نگاهـــی برای زل زدن..........