اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

به يمن قدمت

قلبم مي ايستد

شعر من كوچه ايست به نام تو


و من ديوانه اي

كه هر روز آن را

آب و جارو مي كنم !

اين يك قتل عام است

روزي هزار قبر در شعرهايم مي كنم !

.

آرزوهايم با تو تمامي نداشت

هر روز رویاهایم می آیند که دستم را بگیرند و به سرزمین خوشبختی ام ببرند...

پس می زنمشان.. پاهایم از پیمودن راههای بی سرانجام ورم کرده اند...

غمهایت را دوست بدار، آنها تنها کسانی هستند که همیشه دوستت دارند!

تكيه زده ام به روزگاري خسته