اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

اي اوني كه داري ميري،نرو،بمون
حالم كه براي تو آشكار هست
براي لحظه هاي اومدنت قربان بشم
تحمل رفتنت چقدر سخته

خال روي صورتت
زيبايي صورتت
نازت منو كشته
بگو خيالت چيه اي دختر؟

خیلی دير آمدي عزيزم


دیگر جاویدان نیست

کسی که از عشق محروم باشد، با انسانیت بیگانه است

ای عاشق اسمت شیرین است
دوست فرهاد شیرین است
هدیه ای که از دوست می رسد
از عسل تازه شیرین است

چشمانت
چشمانت هستی ام را به دار می کشند
روحم را تا کجا می برند چشمانت
زندان تاریکیست سیه چشمانت
از محبس چشمانت رهایم کن

عمری اه نکشیدم که بیایی

فاصله انقدر زیادهست که این اه ها گذرگاه نمیشوند...

می دانم یادت نیست اما من خوب یادم مانده است

آن روز را در دفترم زرد نوشته ام

زرد نوشته ام تا برگهای پاییزی شاهد باشند

شاهد حرفهایی که ای کاش آنها را نمی شنیدم

در سیاهی چشمانت

ستارها مرا میگریند