اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

پریشان نشسته ست لبه ی بام

دست های بی قرارم

می بارد.....پاییز....دریا...باران.....بغض

من مُرده شما زنده ... ،

حالا ببینید ..

ختم ِ به نه ...

آسمان دلم ابريست