اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تلافی ِ دوباره‌ی زندگی
هیچ مُرده‌ای را به پیش از حسرت‌هایش بازنمی‌گرداند ..

پشیمانی ِ شب‌های شکار
پوکه‌های پنهان در خاک است
و پرنده‌ای که از آخرین نفس جامانده .

هر ورق
معنی‌یی
ویژه‌ی خویش دارد

از این لحظه های بی لبخند
دیگر چه فرق میکند بودنم
من می روم با قلم هایم قایقی بسازم
مگر چه می شود که نام مرا کسی بخاطر نیاورد؟
یا اصلا نداند که کدام شاعر دلشکار
از *بــــانـــو* افسانه ای ساخت ؟
من که خوب می دانم
پسرک بازیگوش
با شعرهایم موشکی خواهد ساخت
و آنرا به باد خواهد داد
دیگر چه فرق میکند بروی کاغذها
چه بنویسم
دلم را ، دردم را
تــــرا ...

چشم هایم تار

به من بگو
تو کی خواهی آمد ؟

آنگاه که من
راهم را در هجوم نگاهت گم می کنم
فراموشم نکن
به یاد داشته باش که عاشقت هستم
بـــانــــــو ...

درهاي بهشت درد دارند

خواهش کنم اقا علیرضا

خانه ام ....

با اسمش می لرزد .

گیج می شوم

وقتی هر چه می گردم

معنی نگاهت در هیچ فرهنگ لغتی نیست!

نرو ...

دردناک ترین التماس ِ جهان است ...

به کی بگم نازم کنه ...بهم نخنده.....