اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

قلمم رو به تلخیه روزگار ببخشید...!

من لبریزم ...

لبریزم از تمام شوق های پنهان ..

وقتی خداوند


به خاطر این همه ظلم

روی از سرزمین مان

برگردادنده ..

صدسال هم که بگذرد من همان اردیبهشت زاده ای هستم که سالی یکبار متولد میشوم

حتی در تاریکی مطلق،

حتی وقتی داری می افتی.

این خط


"مــال ِمهمــ ـان‌هـاست "....!