اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

این حوا..

یا

این هوا..

چه فرقی دارد وقتی،

هرکدامشان را از من بگیرند

بی شک!!

خواهم مرد...

عجب نقاشیه نکبت...

چه دست فرمون داره توله سگ...

چه صدایی داره کثافت ...

چه گیتاری میزنه ناکس...

استاده کامپیوتره لامصب...

عجب گلی زد بی وجدان...

بی شرف کارش خیلی درسته...

دوستت دارم وحشتنـــــاک...

وقتی که میخوایم ناسزا بگیم یا نیش و کنایه بزنیم ؛

برو شازده...؟

چی میگی بامعرفت ...؟

آخه آدم حســـابی...؟

چطوری آی کیو...؟

به به استاد معظــــم...؟

کجایی با مرام...؟

آقای محترم...؟

برو دکتـــر برو...؟

در شب تکه های ماه

هیچ ... دیگر هیچ

و سوگند خورده ام شبی به پاکی شعله شعله عشق به شوق بودن یار

بی چتر زیر باران بی دریغ نیاز در آغوش گرم تو عاشقانه بمیرم .....

و همیشه تا ابد دلتنگم