اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چقدر خسته ام از "چرا؟"

...از" چگونه؟"

خسته ام از سوال های سخت،

پاسخ های پیچیده،

از کلمات سنگین،

...

فکر های عمیق،

پیچ های تند،

نشانه های با معنا،بی معنا...

چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهایی است
ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشایی است
مرا در اوج می‌خواهی تماشا کن، تماشا کن
دروغین بودم از دیروز مرا امروز حاشا کن
در این دنیا که حتی ابر نمی‌گرید به حال ما
همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها

فقط اسمی به جا مانده از آنچه بودم و هستم
دلم چون دفترم خالی قلم خشکیده در دستم
گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم
به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم
رفیقان یک به یک رفتند مرا با خود رها کردند
همه خود درد من بودند گمان کردم که همدردند

شگفتا از عزیزانی که هم آواز من بودند
به سوی اوج ویرانی پل پرواز من بودند
گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم
به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم
رفیقان یک به یک رفتند مرا در خود رها کردن
همه خود درد من بودند گمان کردم که همدردند

رفیقان یک به یک رفتند مرا در خود رها کردن
همه خود درد من بودند گمان کردم که همدردند

ﺑﻌﻠﻪ ...ﮐﭙﯽ ﭘﯿﺴﺖ ﺍﺭﺳﺎﻝ ﻣﻦ ....

کاش فردا جور ديگري باشد ،

متفاوت با تمام فرداها،

فردايي که نتوان باورش کرد ،

فردايي پر از لبخند ،

فردايي که ميتوان به همه ي خوبي ها انديشيد

و شميم عشق را در آن تنفس کرد

سهم هرکس از این دنیا چیزی بود

شاید سهم من هم تنهایی

از تنهایی نمی نالم که تنهایی

بهتر از با همگان بودن است

کاش در خاطره ای نمانم و نمی مانم

می خواهم تنهایی ام را به کسی ندهم

که باز مرا تنها از خود براند

به قول سهراب


آب در یک قدمی بود و نمیدانستیم

آخر میدانی....؟


خـــــــــــــــــدا

به هـــوای " تـــــــــو " مــــرا رهــا کرده است

وآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآوووو !! چه عالی اَن

مرسی آق علیرضایِ مهربون و ساکت !!

ایشالا خوشبخت شی مادر !

ممنون از لطفت

متاسفم که ، آنچه هستم را
مدیون انسانهای خوب زندگیم نیستم
بلکه بدهکار انسان نماهائی هستم که
«چگونه نبودن» را به من آموختنـــــد . .

ن شب

که مـــاه عاشـــقــانه هـــایمـان را

تماشا می کرد ...

آن شب که شب پره ها

عاشــقـــانه تر

نــــور را می جســـتند ...

و اتاق

سرشار از عطر بوسه و ترانه بود...

دانستم

بـــالای عکســـــم می نـویســــــن :

انا لالله و انا الیـــــه راجعون ...

یــه خـــط مشکــــی کنــــــارش

عشقت دیگر تمام آبرویم شده است

انگار که تمام زندگیت را و تمام لحظاتت را به عالم و آدم بدهکاری....